Öte Bahçe...

Öte bahçe...

Kirtan Kriya 408. Gün...

Tek meditasyon deneyimim Kirtan Kriya dersem haksızlık etmiş olurum ya da sadece Kirtan değil dersem de... Bugüne kadar adandıklarımın ürünüyüm, içinde her ne varsa işte...
Meditasyon yüz yıkamak, uyumak, uyanmak, duş almak gibi bir şey artık...
Bugün şunu çok derinden hissettim : Sarsıldığım bir şey yaşadığım zaman hemen taaa içine girmek için sessizleşecek, içime bakacak alan arıyorum. Meditasyon halindeyken o alan o kadar kocaman ki... Kocaman bir dünya, uçsuz, bucaksız ve alabildiğine geniş bir öte bahçe... Herşey mümkün, herşey kabul... Çok yüzlü bir geometrik şeklin diğer yüzlerinin de gösterildiği bu dünyadaki tek yer sanki... İçimden, özümden bakış... Gerçek bakış... Evren tanımıyla, yaratan tanımıyla bakış...
Biraz uzak kalsam o alandan, çok terleyip de duş alma ihtiyacına koşar gibi bir telaşla yetişme isteği... Öyle kıymetli, öyle bir yer ki, girmek için özlemle beklediğim...
Ne zaman kaybetsem dengemi, ne zaman yalnız kaldığımı düşünsem, çaresiz hissetsem, isyan hissettirse kendini hallice, hemen o duşa koşasım geliyor özlemle...
Kendimden uzaklaştıkça acının arttığını farkedip kendime yine yaklaşma isteği...
"İnsanın acı çekme derecesi kendinden uzaklaşma derecesi kadardır..." Kimin lafıydı bu?.. Onun uzun tanımı işte...

🙏🙏😢😢
-Şemsa Aslı ☀️
#kirtankriya
#kendimenot
#kalbinsesi